لغت نامه دهخدا
میان قلعه. [ ق َ ع َ ] ( اِخ ) نام یکی از پاسگاههای مرزبانی کشور و شعبه شیلات در شبه جزیره میان کاله است. بنای اولیه آن که فعلاً مورد استفاده پاسگاه می باشد از آثار دوره صفویه است. این محل در 11هزارگزی باختر آشورآده بزرگ و 22 هزارگزی باختری تازه آباد واقع است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
میان قلعه. [ ق َ ع َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مرودشت بخش زرقان شهرستان شیراز، واقع در 56هزارگزی شمال زرقان با 230 تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).