مولانا جلال الدین

[ویکی فقه] مولانا جلال الدین (گولپینارلی). مولانا جلال الدین؛ تالیف زنده یاد عبدالباقی گولپینارلی است.
مرحوم عبدالباقی گولپینارلی در این کتاب می کوشد تا زندگانی مولانا جلال الدین بلخی را از جنبه های مختلف مورد مطالعه و بررسی قرار دهد. به نظر وی نوشته ها و کتاب هایی که تاکنون درباره مولانا به رشته تحریر درآمده، همه رونویسی از یکدیگر است و چیزی جز توده انباشته کلمات نیست، لذا مولف در این کتاب برای انجام این کار انجام نیافته کوشیده است.
ساختار کتاب
کتاب از یک مقدمه و چهار فصل و یک تکمله تشکیل شده است. مولف برای کشف افکار مولانا، اصیل ترین مآخذ را مد نظر قرار داده است. از این رو ساختار کتاب طوری است که گوینده سخن، شخص مولاناست و در واقع اوست که با خواننده سخن می گوید.
گزارش محتوا
کتاب شامل چهار فصل و هر فصل دارای بخش هایی است که به آنها اشاره می شود:
← فصل اول
...

💡 از دیگر طرفداران سماع، مولانا جلال الدین محمد بلخی بوده که توجه روزافزون او به سماع در جاودانه شدن این آئین در میان درویشان به ویژه مولویه بی تأثیر نبوده‌است.

💡 علی بن عثمان مری از هم عصران وی در نوشتن کشف المحجوب از مطالب رساله سود برده‌است. همچنین رد پای مطالب رساله در تذکرةالاولیاء شیخ عطار و آثار مولانا جلال الدین مشهود است.

💡 اقبال در جاویدنامه مانند سفری که دانته شاعر ایتالیایی راه آسمانی را در پیش گرفت، به همراه مولانا جلال الدین رومی به سفری روحانی پرداخته و در این سفر با شخصیت‌های تاریخی به بحث و گفتگو می‌پردازد.

💡 بقعه شهشهان بین سالهای ۸۵۰ تا ۸۵۲ هجری قمری (۱۴۴۶ تا ۱۴۴۸ میلادی) به دستور ابوالفتح سلطان محمد بهادر جانشین شاهرخ تیموری و همسر گوهر شاد بیگم (بانی مسجد گوهر شاد مشهد) بنا گردید. بعلاوه سلطان محمد قراء اصفهانک و درزیان واقع در بلوک کرارج اصفهان و ولاسان واقع در منطقه فریدن را برای بقعه وقف نموده و به امضاء بزرگان وقت از جمله مولانا جلال الدین دوانی رسانید.