ملکین

لغت نامه دهخدا

ملکین. [ م َ ل َ ک َ ] ( ع اِ ) تثنیه ملک. دوملک: ملکین مقربین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

فرهنگ فارسی

تثنیه ملک. دو ملک: ملکین مقربین.

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی مَلَکَیْنِ: دو فرشته
ریشه کلمه:
الک (۸۸ بار)لئک (۸۸ بار)ملک (۲۰۶ بار)

جمله سازی با ملکین

💡 وَ قالَ ما نَهاکُما این قال تفسیر وسوسه است، عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ یعنی‌ عن اکلها، إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ یعنی: ان لا تکونا ملکین لا تموتان کما لا تموت الملائکة، و قیل: ان لا تکونا ملکین بکسر اللام من الملک، اخذ من قوله: هَلْ أَدُلُّکَ عَلی‌ شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی‌. أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ ای الباقین الذین لا یموتون.