مشک نافه

لغت نامه دهخدا

مشک نافه. [ م ُ / م ِ ف َ / ف ِ ] ( اِ مرکب ) گیاهی است که دانه و تخم آن بمانند مشک خوشبوی می باشد. ( برهان ). نام گیاهی است که دانه و تخم آن به مانند مشک خوشبو باشدو همان مشکک است. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مشک زمین. ( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ). وجه تسمیه به مناسبت شکل خاص میوه خطمی عطری است. ( فرهنگ فارسی معین ).
مشک نافه. [ م ُ / م ِ ک ِ ف َ / ف ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مشک خالص و بی غش. ( برهان ) ( آنندراج ). مشک خالص. ( انجمن آرا ) ( فرهنگ رشیدی ):
زر به خروار و مشک نافه به کیل
وز غلام و کنیز چندین خیل.نظامی ( هفت پیکر ص 132 ).و رجوع به مشک و مشک ناب و دیگر ترکیبهای مشک شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) مشک دانه توضیح وجه تسمیه بمناسبت شکل خاص میو. خطمی عطری است.
مشک خالص و بی غش مشک خالص

جمله سازی با مشک نافه

💡 در مشک نافه از گره زلف بسته یی در سیم سنگی از دل کافر نهاده یی

💡 شهر سرگین پرست پر گشته‌ست مشک نافه تتار بایستی

💡 معشوقه طرفه طرفه نماید گل از رخان وز مشک نافه نافه گشاید بر ارغوان

💡 چو مشک نافه در نشو گیاهی پس از سرخی همی‌گیرد سیاهی

💡 زر به خروار و مشک نافه به گیل وز غلام و کنیز چندین خیل