لغت نامه دهخدا
( مریرة ) مریرة. [ م َ رَ ] ( ع ص،اِ ) تاه رسن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || رسن سخت تافته و یا رسن دراز باریک. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || ارجمندی نفس. ( منتهی الارب ). عزت نفس. ( اقرب الموارد ). || چیرگی. ( منتهی الارب ). || آهنگ و عزیمت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج، مَرائر. ( اقرب الموارد ).
مریرة. [م ِرْ ری رَ ] ( ع اِ ) عزیمت و آهنگ. ( منتهی الارب ).