گل چشم

💡 قرب سیمین بدنان آتش بی زنهارست شبنم از صحبت گل چشم پرآبی دارد

💡 جز خون دل و لخت جگر بار ندارد این ریشة دردی که در آب و گل چشم است

💡 گفت که چشم بد بهل کو نخورد جز آب و گل چشم بدان کجا رسد جانب کبریای من

💡 آمد بهار و گفت به نرگس به خنده گل چشم من و تو روشن بی‌روی زشت زاغ

💡 درین چمن چه گل چشم بسته یی اهلی بزخم کشته غم بین که در دل چاک است

💡 نیست ممکن که به خورشید درخشان نرسد هر که چون شبنم گل چشم پرآبی دارد

💡 او با دیدن آن گل چشم زیبا که در میان علف‌های هرز باغ نشسته بود، لحظه‌ای از حرکت ایستاد تا زیبایی آن را کاملاً تماشا کند.

💡 گیاه گل چشم با گلبرگ‌های منحصر به فرد خود، همیشه مورد توجه علاقه‌مندان به گل و گیاه قرار می‌گیرد و در باغ‌های مختلف کاشته می‌شود.

💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، گاهی از عبارت گل چشم برای توصیف زیبایی‌های خیره‌کننده و چشم‌نواز طبیعت در فصل بهار استفاده می‌شود.