گستاخ چشم

بی‌چشم و رو، بی‌حیا، وقیح

باادب، مؤدب

گستاخ چشم. [ گ ُ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه از چشمهای او غضب و غصه ظاهر باشد و هر که آن چشم را ملاحظه نماید هیبتی در دلش جای کند یا آنکه از هیچ مهلکه و آفتی چشم خودرا بر هم نزند و نپوشد، بلکه چهار چشم باشد و این دلیل کمال تهور و بیباکی است. ( آنندراج ):
غضبناک و خونریز و گستاخ چشم
خدای آفریدش ز بیداد و خشم.نظامی ( از آنندراج ).

۱ - آنکه از چشمهای وی غضب نمایان باشد و هر که آنها را بیند هیبتی در دلش جای کند: غضبناک و خونریز و گستاخ چشم خدای آفریدش زبیداد و خشم. ( نظامی ) ۲ - آنکه از هیچ مهلکه و خطری چشم خود را بر هم نزند و نپوشد و این دلیل کمال تهور است.