کدورت انگیز

کدورت انگیز. [ ک ُ رَ اَ ] ( نف مرکب ) ملال آور. آنکه تولید کدورت کند. ( فرهنگ فارسی معین ):
چنین که صورت عالم کدورت انگیز است
به بزم دهر تو گویی چراغ بی نورم.ابوطالب کلیم ( از آنندراج ).

( صفت ) آنکه تولید کدورت کند: [ چنین که صورت عالم کدورت انگیز است ببزم دهر تو گویی چراغ بی نورم ]. ( کلیم )

💡 مخور شراب غرور از صفای مشرب عیش که سیل خیز حوادث کدورت انگیز است

💡 پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسد چو جام لاله شرابش کدورت انگیز است

💡 بیا که بی سرزلف تو موج باده ناب به رنگ حلقه ماتم، کدورت انگیز است