وکور

وکور. [ وُ ] ( ع مص ) به آشیانه درآمدن مرغ. وکر. || ( اِ ) ج ِ وکر، به معنی آشیانه مرغ. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آشیانه مرغ،گو مرغ نباشد در وی. ( آنندراج ). رجوع به وکر شود.

باشیانه در آمدن مرغ وکر

💡 زاهد خیال شیشه می کرد وکور شد آه که مرا که در شب آدینه روشن است؟

💡 از چنین محبوب هر کو دور مرد کور زاد وکور بود و کور مرد