لغت نامه دهخدا
هکات. [ هَِ ] ( اِخ ) به اصطلاح یونانیان، ربةالنوع شکار. ( از تعلیقات نصراﷲ فلسفی بر ترجمه تمدن قدیم فوستل دُ کولانژ ).
هکات. [ هَِ ] ( اِخ ) به اصطلاح یونانیان، ربةالنوع شکار. ( از تعلیقات نصراﷲ فلسفی بر ترجمه تمدن قدیم فوستل دُ کولانژ ).
یکی از خدایان اساطیری یونانی که ربه- النوع ماه و جهنم بود و این قدرت را داشت که ارواح مردگان را نیز برانگیزد و از این رو خدای ارواح نیز به شمار می آمد. در دنیای زندگان گورستانها و چهار راه ها زیر فرمان او بود.
باصطلاح یونانیان ربه النوع شکار
💡 دیتاگویا ممکن است یک الهه زیرزمینی بوده که با الهههای یونانی آرتمیس و هکات مرتبط بوده است. او همچنین میتواند معادل آرتمیس سکایی باشد که وجود او توسط نویسندگان یونانی-رومی مانند فیلوستراتوس و آپولونیوس تیانایی ثبت شده است.
💡 یونانیان ساکن در پونتیک اولبیا، این الهه را با الهههای خود مانند سیبل، دیمیتر و هکات مقایسه میکردند. تصاویر دیمیتر و دخترش پرسفونه بر روی بشقابهای زینتی یونانی که توسط سکاها استفاده میشد، ممکن است به این ارتباط اشاره داشته باشد.