واژه «همگاه» در زبان فارسی به معنای همزمان، همعصر یا همدوره بودن دو یا چند شخص، رویداد یا پدیده است و زمانی به کار میرود که بخواهیم نشان دهیم چند چیز در یک زمان یا یک دوره تاریخی با هم وجود داشتهاند. این واژه از ترکیب «هم» به معنای با هم و «گاه» به معنای زمان یا دوره ساخته شده و در مجموع مفهوم اشتراک زمانی را بیان میکند. وقتی گفته میشود دو فرد «همگاه» بودهاند، منظور این است که آنها در یک زمان زندگی میکردهاند و دوره زندگیشان با یکدیگر همپوشانی داشته است. این واژه در متون ادبی و تاریخی کاربرد فراوان دارد و برای مقایسه شخصیتها یا حوادث در یک دوره زمانی استفاده میشود. همچنین در شعر فارسی نیز «همگاه» برای ایجاد تصویرهای ادبی از همزمانی رخدادها یا همراهی مفاهیم به کار رفته است. در برخی موارد، این واژه معنای «همدوره بودن در یک عصر خاص» را نیز تقویت میکند و نشاندهنده ارتباط زمانی نزدیک میان افراد یا وقایع است. استفاده از «همگاه» کمک میکند تا نویسنده بتواند ارتباط زمانی میان موضوعات مختلف را به شکلی دقیق و ادبی بیان کند. این واژه در زبان امروز کمتر در گفتار روزمره استفاده میشود اما در متون ادبی و تاریخی همچنان قابل مشاهده است. به طور کلی، «همگاه» واژهای است که برای بیان همزمانی و همعصری در زبان فارسی به کار میرود و نقش مهمی در توصیف ارتباطهای زمانی دارد.
هم گاه
لغت نامه دهخدا
هم گاه. [هََ ] ( ص مرکب ) هم عصر. ( آنندراج ). هم زمان. هم عهد.
فرهنگ فارسی
هم عصر هم زمان
جمله سازی با هم گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در خزان هم گاه بگشاید دهان بلبل ولی کی بود آن نغمه کز وی در بهار آید پدید
💡 دست به هم داده بر آن سُر خوریم گاه به هم گاه ز هم بگذریم
💡 شده شاه بر تخت و برجای تو گرفته است هم تاج و هم گاه تو
💡 گهی در پیش ماه و گاه بر عرش گهی لوح و قلم هم گاه او فرش
💡 چند از ملامت ای غافل از من افتد ازاین ها هم گاه گاهی
