لغت نامه دهخدا
هفت گره. [ هََ گ ِ رِه ْ ]( اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان. ( برهان ):
گر هفت گره به چرخ دادی
هفتاد گره بدو گشادی.نظامی. || کنایت از هفت زمین یا هفت کشور. ( برهان ):
زین دو سه چنبر که بر افلاک زد
هفت گره بر کمر خاک زد.نظامی.
هفت گره. [ هََ گ ِ رِه ْ ]( اِ مرکب ) کنایت از هفت آسمان. ( برهان ):
گر هفت گره به چرخ دادی
هفتاد گره بدو گشادی.نظامی. || کنایت از هفت زمین یا هفت کشور. ( برهان ):
زین دو سه چنبر که بر افلاک زد
هفت گره بر کمر خاک زد.نظامی.
هفت آسمان هفت کوکب
💡 گر هفت گره به چرخ دادی هفتاد گره بدو گشادی
💡 زین دو سه چنبر که بر افلاک زد هفت گره بر کمر خاک زد