لغت نامه دهخدا
نذر و نیاز. [ ن َ رُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) در تداول، نقد یا جنسی که به نیت حاجت روا شدن به زاهدی یا سیدی یا به تربت کسی از اولیاء و ائمه پیشکش کنند.
نذر و نیاز. [ ن َ رُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) در تداول، نقد یا جنسی که به نیت حاجت روا شدن به زاهدی یا سیدی یا به تربت کسی از اولیاء و ائمه پیشکش کنند.
در تداول: نقد یا جنسی که به نیت حاجت روا شدن به زاهدی یا سیدی یا به تربت کسی از اولیا و ائمه پیشکش کنند.
💡 یکی از سنتهای قدیمی در این روستا که هنوز هم گهگاه انجام میگیرد عبور دختران دم بخت و زنان نازا از محلی دالان مانند در کوه بروژ است که با خلوص نیت و سلام و صلوات و نذر و نیاز همراه است که عدهای معتقدند پس از برگزاری مراسم دختران بزودی به خانه بخت میروند و زنان متاهل نیز باردار خواهند شد.
💡 خدایان مذکور الهه روحهای پاک و نجیب بودند و سومریان برای در امان ماندن از ارواح خبیث، عفریت و دیو قربانی نموده و نذر و نیاز میکردند. به بیان دیگر ایشان به مثابهٔ تعلیمات پسین دین زرتشت به دو نیروی خیر و شر اعتقاد داشتند. آنها به روح و غلبهٔ نهایی خیر بر شر اعتقاد داشته و برای در امان ماندن از شر، قربانی میکردند. بعضی از خدایان دارای همسر بودند و بسیاری از ربالنوعها نیز دارای پدری از جنس خدا بودند.