میلابی

{virga} [علوم جَوّ] آثار قائم یا مایل بارش متصل به سطح زیرین ابر که به سطح زمین نمی رسد؛ این اصطلاح اکثراًً همراه با پرساکومه ای و فرازکومه ای و فرازپوشنی و باراپوشنی و پوشن کومه ای و کومه ای و کومه ای بارا می آید

میلابی آثار قائم یا مایل بارش متصل به سطح زیرین ابر است که به سطح زمین نمی رسد.
این اصطلاح اکثراً همراه با ابرهای پرساکومه ای و فرازکومه ای و فرازپوشنی و باراپوشنی و پوشن کومه ای و کومه ای و کومه ای بارا می آید.

آثار قائم یا مایل بارش متصل به سطح زیرین ابر که به سطح زمین نمی‏رسد؛ این اصطلاح اکثراًً همراه با پرساکومه‏ای و فرازکومه‏ای و فرازپوشنی و باراپوشنی و پوشن‏کومه‏ای و کومه‏ای و کومه‏ای‏بارا می‏آید.

💡 بارش زمانی روی می‌دهد که در منطقه‌ای از آسمان بخار آب آن‌قدر اشباع شده باشد که در اثر تراکم زیاد تبدیل به مایع شده و به زمین ببارد. بنابرین مِه و میغ بارش به حساب نمی‌آیند، زیرا در آنها بخار آب آن قدر متراکم نمی‌شود که بتواند ببارد. معمولاً ریزش‌های آسمانی به سطح برخورد می‌کنند، ولی استثنائی هم وجود دارد که میلابی نامیده می‌شود و پیش از رسیدن به سطح دوباره بخار می‌شود.