مصقل

مصقل. [ م ُ ص َق ْ ق َ ] ( از ع، ص ) مهره زده. صیقل یافته. صیقلی. صیقل داده شده. در تابناکی و جلا همانند آینه شده: بفرمود تا خانه مکعب مسطح بنا کردند و سطوح او را به گچ و مهره مصقل گردانیدند. ( سندبادنامه ص 64 ).
خانه مصقل همه جا روی توست
از پس آن دیده تو سوی توست.نظامی.به صورتگری بود رومی به پای
مصقل همی کرد چندین سرای.نظامی.
مصقل. [ م ِ ق َ ] ( ع اِ ) ابزاری که بدان جلا می دهند و صیقل می زنند و زنگ چیزی را می زدایند، و بزداغ نیز گویند. سو. ( ناظم الاطباء ). سوهان. مهره. ج، مصاقل. ( یادداشت مؤلف ): آئینه زنگ آلود دلها به مصقل هدایت جلا داد [حضرت محمد ( ص ) ]. ( ترجمه تاریخ یمینی ). در مجالس متعدد به مصقل مواعظ و نصایح زنگ کربت و ملال از مرآت ضمیر منیر می زدودند. ( ظفرنامه یزدی ج 2 ص 364 ). || قطعه فلزی که قصابان بدان کارد تیز کنند.
مصقل. [ م ِ ق َ ] ( ع ص ) مصقع. خطیب بلیغ. مقلوب مصلق است. ( ناظم الاطباء ). خطیب بلیغ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مصلق و مصقع شود.

خطیب بلیغ.

۱- ( صفت ) خطیب بلیغ. ۲ - ( اسم ) آلتی است زرگران را که بدان فلزات را صیقل دهند:... در مجالس متعدد بمصقل مواعظ ونصایح زنگ کربت وملال از مر آت ضمیر منیر می زدودند. ۳- آلتی است فلزی قصابان را که بوسیل. آن کارد قصابی را تیز کنند.
مصقع خطیب بلیغ

💡 موج شراب مصقل آیینهٔ دل است کز سینه زنگ کلفت دیرینه می برد

💡 شده مصقل در آن بحر گهریاب که تاریکی برد ز آیینهٔ آب

💡 گر بحر جلا یافتی از مصقل تیغت هرگز نزدی باد ز رخ آب به سوهان

💡 سینه خسرو ز تست آیینه زنگ خورد مصقل وصل تو کو تا بزداید مرا

💡 نهد بر سینه سم در قطع فرسنگ برد تا نعل مصقل از دلش زنگ

💡 پیاپی بیفشان از آیینه گرد که مصقل نگیرد چو زنگار خورد