مشک افشانی
مترادفها
خوشبو کردن، عطرپاشی
لغت نامه دهخدا
مشک افشانی. [ م ُ / م ِ اَ ] ( حامص مرکب ) مشک بیزی. مشک پراکنی. عطرپاشی:
کار زلف توست مشک افشانی عالم ولی
مصلحت را تهمتی بر نافه چین بسته اند.حافظ.
فرهنگ عمید
۱. افشاندن مشک.
۲. [مجاز] خوش بو کردن محیط.
فرهنگ فارسی
۱ - افشاندن مشک مشک پراکنی ۲ - معطر بودن.
جمله سازی با مشک افشانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز مشک افشانی باد طربناک عبیرآمیز گشته نافهٔ خاک
💡 بر قمر قاعدهٔ زلف تو مشک افشانی ست در شکر شیوهٔ خطّ توعبیر آمیزی ست
💡 مسلسل زلف سنبل عنبرین بوی ز مشک افشانی باد وزان شد
💡 این خاک که همچو مشک خوشبوست از مشک افشانی دامن اوست
💡 شاعر در اشعار خود از استعارههای زیبایی برای توصیف خوشبو بودن گلها استفاده کرده و آنها را به مشک افشانی در باغهای بهشتی تشبیه کرده است.
💡 وقتی که او با لبخندی مهربان و کلماتی دلنشین با دوستان قدیمی خود صحبت میکرد، گویی در میان آنها به مشک افشانی و نشر خوشگویی میپرداخت.
💡 حضور آن هنرمند در محفل ادبی، مانند مشک افشانی در فضای اتاق بود که باعث شد همه حاضران با اشتیاق به سخنان او گوش فرا دهند.