مشک افشانی

مترادف‌ها

خوش‌بو کردن، عطرپاشی

لغت نامه دهخدا

مشک افشانی. [ م ُ / م ِ اَ ] ( حامص مرکب ) مشک بیزی. مشک پراکنی. عطرپاشی:
کار زلف توست مشک افشانی عالم ولی
مصلحت را تهمتی بر نافه چین بسته اند.حافظ.

فرهنگ عمید

۱. افشاندن مشک.
۲. [مجاز] خوش بو کردن محیط.

فرهنگ فارسی

۱ - افشاندن مشک مشک پراکنی ۲ - معطر بودن.

جمله سازی با مشک افشانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ز مشک افشانی باد طرب‌ناک عبیرآمیز گشته نافهٔ خاک

💡 بر قمر قاعدهٔ زلف تو مشک افشانی ست در شکر شیوهٔ خطّ توعبیر آمیزی ست

💡 مسلسل زلف سنبل عنبرین بوی ز مشک افشانی باد وزان شد

💡 این خاک که همچو مشک خوشبوست از مشک افشانی دامن اوست

💡 شاعر در اشعار خود از استعاره‌های زیبایی برای توصیف خوش‌بو بودن گل‌ها استفاده کرده و آن‌ها را به مشک افشانی در باغ‌های بهشتی تشبیه کرده است.

💡 وقتی که او با لبخندی مهربان و کلماتی دلنشین با دوستان قدیمی خود صحبت می‌کرد، گویی در میان آن‌ها به مشک افشانی و نشر خوش‌گویی می‌پرداخت.

💡 حضور آن هنرمند در محفل ادبی، مانند مشک افشانی در فضای اتاق بود که باعث شد همه حاضران با اشتیاق به سخنان او گوش فرا دهند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران