مشک بیزی

مشک بیزی. [ م ُ / م ِ ] ( حامص مرکب ) مشک افشانی و عطرپاشی. مشک بیختن و خوشبوی ساختن چیزی را:
ز سنبل کرد بر گل مشک بیزی
ز نرگس برسمن سیماب ریزی.نظامی.

مشک افشانی و عطر پاشی.

💡 ز در فشانی ابر و ز مشک بیزی باد حقیقت است که آن جوهریست وین عطار

💡 زین صفت کانفاس خواجو مشک بیزی می کند عود اگر در طبله ی عطار نبود گو مباش

💡 چین زلف مشک بیزی کو، که از تحریک او زخم کافر نعمتم ایمان به ناسور آورد