مشک اندود

مشک اندود. [ م ُ / م ِ اَ ] ( ن مف مرکب ) مشک اندوده. به مشک پوشیده. معطر و خوشبوی شده:
جعد پرده پرده در هم همچو چتر آبنوس
زلف حلقه حلقه بر هم همچو مشک اندود نای.منوچهری.جگرها دید مشک اندودکرده
طبرزدهای زهرآلود کرده.نظامی.

مشک اندوده به مشک پوشیده

💡 مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گردد که خال او ز خط زنبور خاک‌آلود می‌گردد

💡 در لباس تیره بختی مشق شهرت کرده است عنبر سارا ز شرم آه مشک اندود ما