لیبانیوس

لیبانیوس. ( اِخ ) از علمای مشهور یونان قدیم، مولد 314 م. به انطاکیه و وفات به سال 390 م. در همانجا. ( قاموس الاعلام ترکی ).

لیبانیوس (۳۱۴ـ ح ۳۹۳م)(Libanius)
سخنور یونانی. در انطاکیه در خانواده ای بی دین و مرفه متولد شد. در آتن تحصیل و در قسطنطنیه، نیکومِدیا، و انطاکیه تدریس کرد. اگرچه از هوادارن پرشور یولیانوس مرتد بود، رابطۀ دوستانه اش را با شاگردان پیشین خود یوحنای زرین دهان، باسیلیوس، و گرگوریِ نازیانزوسی حفظ کرد. نوشته های او، به رغم ایرادهایی که به آن ها وارد است، از منابع ارزشمند تاریخ سیاسی و فرهنگی عصر خود به حساب می آیند. مجموعه آثار او شامل ۱۶۰۰ رساله و شمار زیادی تمرین سخنوری است.

💡 آلن جی. دبوس نوشته‌است که توضیح ساده ای از فلسفه طبیعی وان، در شکل بالغ آن، مانند پنهان کورنلیوس آگریپا است، در توضیحی که از طریق دیدگاه‌های مایکل سندیوگیوس ارائه می‌شود. وان به عنوان نویسنده ای در مکتب سندیوگیوس از ژاک دو نویزمان و آندریاس اورتلیوس پیروی می‌کند. او خود را در سنت اصلاح‌کنندگان آموزش و پرورش چلیپای سرخ، و یوهانس تریتمیوس، استادش لیبانیوس گالوس، و پلاژیوس اهل مایورکا، معلم لیبانیوس قرار داد (که دو نفر آخر به غیر از آنچه تریتمیوس می‌گوید، معلوم نیست که افراد واقعی بوده‌اند.