قسطل

قسطل. [ق ُ طُ ] ( معرب، اِ ) شاه بلوط. آن را به عربی بلوطالملک خوانند. ( از برهان ).
قسطل. [ ق َ طَ ] ( ع اِ ) غبار. ( منتهی الارب ). غبار ساطع. ( اقرب الموارد ). گَرد لشکر. در فقه ثعالبی آمده که آن مخصوص به غباری است که در جنگ برمیخیزد. ( اقرب الموارد ). رجوع به قسطال و قسطلان و قسطول شود. || به لغت شامی، جای جدا شدن آبها ازیکدیگر. ( معجم البلدان ). || اُم قَسْطَل؛بلا و سختی. ( منتهی الارب ). داهیة. ( اقرب الموارد ).
قسطل. [ ق َ طَ ] ( اِخ ) موضعی است به شام. ( اللباب ). موضعی است میان حمص و دمشق، و گویند نام قصبه ای است. ( معجم البلدان ).
قسطل. [ ق َ طَ ] ( اِخ ) قصری است ازقلعه های رومیان قدیم در مشرق اردن که ولید دوم برای شکار و گردش بدان قصر اقامت میکرد. ( ذیل المنجد ).
قسطل. [ ق َ طَ ] ( اِخ ) دهی است در ترکیه نزدیک بروسا. ( ذیل المنجد ).

( اسم ) شاه بلوط. توضیح به نظر می آید که محرف معرب قسطن باشد.
دهی است در ترکیه نزدیک بروسا

💡 بدا و تعالی من خراسان قسطل فعاد رکاما لایزول عن البدر