فسرده دل. [ ف ُ / ف ِ س ُ دَ / دِ دِ ] ( ص مرکب ) کنایت ازمردم دل افسرده و دل مرده باشد. ( برهان ):
نزد فسرده دلان قاعده کردن چو ابر
با دل آتش فشان چهره دژم داشتن.خاقانی.فسرده دلان را درآیدبه کار
غم آلودگان را شود غمگسار.نظامی.|| کنایت از مردم سخت دل و بی مهر هم هست. ( برهان ).
( صفت ) ۱ - دل مرده افسرده ۲ - سخت دل بیمهر.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سلطان چرخ گرم شد و تیغ بر کشید گفت ای فسرده دل چه فروشست و ولوله
💡 تابی از آن مهر عالمتاب کو تا فسرده دل شود فانی در آب
💡 چون گرمی اشک عاشق سوخته دل با لعل فسرده دل چه نسبت دارد
💡 چنان ز سردی عالم فسرده دل شده ام که زخم تیشه شرر بر نیارد از سنگم
💡 چنان ز سردی عالم فسرده دل شده ام که روی گرم نمی آورد به جوش مرا
💡 به روی گرم تو ای نوبهار حسن قسم که شد فسرده دل صائب از سخن بی تو
