گور صندوقی

{cist grave, cist tomb, cist} [باستان شناسی] گوری از سنگ یا خشت یا آجر به شکل صندوق که جسد و گورنهاده ها را داخل آن قرار میدادند

گورِ صندوقی ( زبان یونانی: κίστη )، سیست یا کیست، نوعی استودان یا جعبهٔ تابوت گونهٔ کوچک بوده که برای نگهداری جنازه به کار می رفته. گورهای صندوقی در سراسر اروپا و خاورمیانه یافت می شوند. در برخی موارد از گور صندوقی به همراه دیگر یادمان ها، مثلاً زیر یک سنگ چین یا گورپشته کشیده، استفاده می شده. گاه نیز در گور صندقی تزئیناتی به کار می رفته که ناظر بر ثروت یا اهمیت میت بوده است.

گوری از سنگ یا خشت یا آجر به‌ شکل صندوق که جسد و گورنهاده‌ها را داخل آن قرار میدادند.

💡 در اواخر دوران نوسنگی سکونت‌گاهی در تپه‌حصار (دوره‌های ۱الف و ۲ب) تشکیل شد که امروزه نشانه‌های چندانی از خانه‌های آن باقی نمانده‌است. این خانه‌ها را از خشت خام و با قاعده‌های مستطیلی ساخته بوده‌اند. دیوارهای دورهٔ ۲ب نیز در فواصل منظم، پشت‌بند بیرونی داشته‌اند. در کف خانه‌ها مرده‌ها به صورت نامنظم دفن می‌شدند و در کنار آن‌ها اشیاء تزئینی دفن شده که تعداد آن‌ها برای مرده‌های مختلف متفاوت است و تعددشان احتمالاً نشانهٔ قدرت و ثروت ایشان بوده‌است. برای برخی مردگان هم گور صندوقی خشتی ساخته بوده‌اند. مردان و زنان با اشیاء یکسان دفن شده‌اند و شاید این امر نشان‌دهندهٔ این است که یک موقعیت اجتماعی داشته‌اند. اجزایی چون اجاق، تاقچه، و گربه‌رو هم در داخل اتاق‌ها بوده‌اند.