گلمر

گلمر. [ گ ُ م َ ] ( اِ ) نام گلی است بغایت خوشبو. ( برهان ) ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ):
ز سوری کآن نه کم بود از کتاره
جگر میشد چو سوری پاره پاره
از آن گلمر که دل برد و روان هم
ز هر تن لاله رست و ارغوان هم.امیرخسرو ( از جهانگیری ). || نام نوعی از پیکان تیر. ( برهان ) ( آنندراج ) ( فرهنگ رشیدی ):
گشت رعنایان بود در زیر بید و پای گل
بوستان شیرمردان برگ بید و گلمر است.امیرخسرو ( از جهانگیری ).

۱. (زیست شناسی ) نام گلی: از آن گلمر که دل بردوزد آن هم / ز هر تن لاله رست و ارغوان هم (امیرخسرو: مجمع الفرس: گلمر ).
۲. [قدیمی] نوعی پیکان تیر.

اسم: گلمر (دختر) (فارسی) (طبیعت، گل) (تلفظ: gol mor) (فارسی: گلمر) (انگلیسی: gol mor)
معنی: گلِ مُر، گیاهی درختچه ای گرمسیری از خانواده ی سماق، گلِ گیاه یا درختچه ی مُر، ( مجاز ) زیبا و لطیف، ( گل، مر = گیاهی درختچه ای، گرمسیری از خانواده ی سماق )، گلِ گیاه یا درختچه ی مر