کینه توزی

کینه توزی. [ ن َ / ن ِ ] ( حامص مرکب ) کین توزی. انتقام جویی. انتقام کشی:
خواری من زکینه توزی بخت
از عزیزان مهربان برخاست.خاقانی.و رجوع به کین توز شود.

انتقام جویی.

💡 گر به اشنج لطف ورزی زو برویانی سخن ور با خضر کینه توزی زو برانگیزی شرار

💡 بحر سپهر دوری و کوه ستاره سیر خورشید کینه توزی و گردون حقگزار

💡 نه چون تو برزم اندرون کینه توزی نه چون تو ببزم اندرون بردباری

💡 خواری من ز کینه توزی بخت از عزیزان مهربان برخاست

💡 ز جا جستم چ و شیری کینه توزی به ذوق سیر کوه قاف روزی

💡 چشم تو خدنگ سینه دوزی دارد خشم تو پلنگ کینه توزی دارد