پرغریو

پرغریو. [ پ ُ غ َ ] ( ص مرکب ) پرغوغا. پرشور:
چو آگه شد از رستم و کار دیو
پر از خون شدش چشم و دل پرغریو.فردوسی.

پرخروش، پرشور، پرغوغا.

💡 به پاسخ چنین گفت آن پرغریو مرا نام باشد پلنکال دیو