وعاظ
کلمه «وعاظ» جمع واژه «واعظ» است. واعظ به معنای فردی است که به نصیحت و ارشاد دیگران میپردازد و معمولاً در زمینههای دینی، اخلاقی و اجتماعی صحبت میکند. وعاظ در مساجد، مراسم مذهبی و اجتماعات عمومی به ایراد سخنرانی میپردازند و سعی میکنند مردم را به پیروی از اصول اخلاقی و دینی تشویق کنند.
توضیحات بیشتر
واعظان میتوانند در موضوعات مختلفی مانند تفسیر قرآن، احکام دینی، تاریخ اسلام و مسائل اجتماعی صحبت کنند. این کلمه بیشتر در فرهنگ اسلامی و در زمینه خطابههای دینی به کار میرود. در نتیجه، وعاظ به گروهی از افراد اشاره دارد که به عنوان مبلغان و مشاوران دینی فعالیت میکنند و هدفشان آموزش و هدایت مردم به سوی رفتارهای مثبت و اصول اخلاقی است.
مترادفها
سخنوران، واعظان، خطبا، مبلغان
لغت نامه دهخدا
وعاظ. [ وُع ْ عا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ واعظ. به معنی پنددهندگان. ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). واعظان.
وعاظ. [ وَع ْ عا ] ( ع ص ) مبالغه واعظ است. ( اقرب الموارد ). رجوع به واعظ شود.
فرهنگ معین
(وُ عّ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ واعظ.
فرهنگ عمید
= واعظ
فرهنگ فارسی
جمع واعظ
(صفت ) جمع واعظ
مبالغه واعظ است
ویکی واژه
جِ واعظ.
جمله سازی با وعاظ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «آقای فلسفی که چندین مورد با آقای علم ملاقات و مذاکره کرده و مخالف و نارضایتی عموم وعاظ و روحانیون را در موضوع فوق به اطلاع آقای نخستوزیر رسانده و حتی آقای نخستوزیر را تهدید کرده که پافشاری در اجرای شرکت زنان در امر انتخابات موجب انقلاب در ایران خواهد شد»