لغت نامه دهخدا
چارشنبه. [ ش َ شَم ْ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) چهارشنبه. نام روز پنجم از هفته که بتازی اربعاء گویند. ( ناظم الاطباء ). نام روزی از روزهای هفته که بین سه شنبه و پنجشنبه است. اربعاء:
بشد چارشنبه هم از بامداد
بدین باغ کامروز باشیم شاد.فردوسی.ستاره شمر گفت بهرام را
که در چارشنبه مزن گامرا.فردوسی.چارشنبه که از شکوفه مهر
گشت پیروزه گون سواد سپهر.نظامی.
چارشنبه. [ شَم ْ ب َ ] ( اِخ ) نام شهری بر شمال آسیة الصغری بساحل دریای سیاه.