لغت نامه دهخدا
( یعاقبة ) یعاقبة. [ ی َ ق ِ ب َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ یعقوبی. ( ناظم الاطباء ). || ( اِخ ) طریقه ای از نصاری. یعقوبیین. یعقوبیان. یعقوبیة. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یعقوبیه شود.
یعاقبه
فرهنگ فارسی
جمع یعقوبی طریقه از نصاری
جمله سازی با یعاقبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قیل: نزلت هذه الآیة فی الاسود بن کلدة الجمحی قصد النّبی (ص) فلم یتمکّن منه و لم یعاقبه اللَّه سبحانه علی ذلک فنزلت الآیة ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَرِیمِ و معنی «الْکَرِیمِ» هاهنا انّه قدر علی ان یعاقبه فلم یفعل. و قیل: نزلت فی الولید بن المغیرة.
