گران پشت
لغت نامه دهخدا
گران پشت. [ گ ِ پ ُ ] ( ص مرکب ) کنایه از مردم قوی پشت و بارکش و حمال. ( برهان ) ( آنندراج ). کنایه از بارکش قوی پشت است. ( انجمن آرا ). || متکبر و خودبین و کاهل:
نیاید آدمی از هر گران پشت
نباشد اسب پالانی هنرور.؟ ( از شعوری ج 2 ص 308 ).
فرهنگ فارسی
۱ - بارکش قوی پشت. ۲ - متکبر خودبین
جمله سازی با گران پشت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 لاف قوت مزن ای پشه عاجز که شکست زیر این بار گران پشت همه پیلتنان
💡 از راست روان تیر غمت خواست نشانی خم گشت از این بار گران پشت کمانها