گران خوی

گران خوی. [ گ ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از مخالف و ناساز و بر این قیاس گران بودن خوی:
از بس که تو را خوی به عشاق گران است
بیقدر متاع سر بازار تو جان است.شیخ العارفین ( از آنندراج ).

مخالف و ناسزا ناسازوار

💡 پیاده به تن بر سلاح گران خوی از تن روان همچو آب روان