لغت نامه دهخدا
چترداری. [ چ َ] ( حامص مرکب ) چتر داشتن. نگه داشتن چتر در دست. || سلطنت. پادشاهی. فرمانروایی:
چو آمد از ره امیدواری
بسنجر شد مقرر چترداری.شفیع اثر ( از آنندراج ).|| چترکشی. چتربری. رجوع به چتردار شود.
چترداری. [ چ َ] ( حامص مرکب ) چتر داشتن. نگه داشتن چتر در دست. || سلطنت. پادشاهی. فرمانروایی:
چو آمد از ره امیدواری
بسنجر شد مقرر چترداری.شفیع اثر ( از آنندراج ).|| چترکشی. چتربری. رجوع به چتردار شود.
۱. چتر در دست داشتن، شغل و عمل چتردار.
۲. [قدیمی، مجاز] پادشاهی و سلطنت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به چترداری شام و سپرکشی سحر به صبح نیزهزن و آفتاب تیغگذار