پلاسین

💡 خرگهم بود فلک بزمگهم بود زمین جامه ام بود پلاسین خورشم بود گیاه

💡 باسیه روزی ما سخت سپید آید هم گر درین سوک چو شب جامه پلاسین پوشید

💡 یکچند این خوبرو عروس نوآئین داشت به سربریکی پلاسین معجر

💡 چنگ زاهد سر و دامانش پلاسین لیکن با پلاسش رگ و پی سر به سر آمیخته‌اند

💡 درویشی نزدیک استاد ابوعلی آمد، در سال اربع و تسعین یا خمس و تسعین و ثلثمایه از زوزن، پلاسی پوشیده و کلاهی پلاسین بر سر، یکی از اصحاب ما او را گفت بر روی طیبت، این پلاس بچند خریدۀ گفت بدنیا خریده ام و بعقبی از من باز خواستند و نفروختم.