پایست

پایست. [ ی ِ ] ( ن مف مرخم ) مداوم. بردوام. پیاپی. پیوسته. ناگسیخته: این نیز حصاری بود سخت استوار... و آنجا هفت روز جنگ پایست کرد و حاجت آمد بمعاونت یلان غور. ( تاریخ بیهقی ).

( اسم صفت ) پیاپی پیوسته ناگسیخته مداوم بردوام.

💡 راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکلست کان نه راه صورت و پایست کان راه دلست

💡 مباش غرّه بدین پنج روز نقد حیات که عمر بر سر پایست و چرخ بر سر کار

💡 اگر خواهی که تو بیرون گریزی نه پایست و نه چنبر چون گریزی

💡 از ایران همه دشت تورانیان سر و دست و پایست و پشت و میان

💡 هر که را پایست جوید روزیی هر که را پا نیست کن دلسوزیی

💡 به عذر ماضی تا کین ز خصم بستاند نشسته بر سر پایست و بر سر پیمان