وبت

وبت. [ وَ ] ( ع مص ) اقامت کردن. ( از اقرب الموارد ) ( المنجد ). جای گرفتن و مقیم شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

اقامت کردن. جای گرفتن و مقیم شدن

💡 بتان شکست فراوان وبت پرستان کشت وز آنچه کرد نجسته ست جز رضای اله

💡 خمش مباش کنون کامد ای بهار، بهار سخن زلعبت چین وبت بهار، به آر

💡 من مسلمانم نه گبر وبت پرست رحمی آخر از جفا بردار دست