ناریان

ناریان. ( اِخ ) از دهات دهستان بالا بخش طالقان شهرستان تهران است. در 29هزارگزی مشرق شهرک و 3هزارگزی مشرق راه عمومی طالقان به کلاردشت قرار دارد. ناحیه ای کوهستانی و سردسیر است با 944 نفر سکنه، آب آنجا از چشمه سار است و محصولش غلات، سیب زمینی، باقلا و بنشن و دیگر محصولات صیفی. شغل مردمش زراعت و گله داری، صنعت دستی اهالی بافتن گلیم و جاجیم و کرباس است. عده ای از اهالی این ده برای تأمین معاش به تهران می روند. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ص 220 ).

ناریان روستایی در شهرستان طالقان استان البرز است. بر اساس سرشماری ۹۵ ناریان در آن سال، ۴۶۷ تن جمعیت داشته است.
در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شهرک ( مرکز طالقان ) و در ضلع شمالی رودخانه شاهرود و جاده سراسری شرقی - غربی طالقان و در منتهی الیه شمال شرق جاده باده سر که از جوستان به طرف شمال شرق منشعب شده و پس از دیزان به طرف شرق امتداد می یابد و در موقعیت جغرافیایی ۳۶ درجه و ۱۲ دقیقه و۵۱٫۹ ثانیه عرض جغرافیایی و ۵۰ درجه و۵۹ دقیقه و ۵۹٫۰ ثانیه طول جغرافیایی و در ارتفاع۲۴۴۲ متر از سطح دریا روستای نسبتاً بزرگی وجود دارد که بنظر می رسد به لحاظ جمعیت و وسعت برابر با روستاهای میر، دنبلید و سوهان می باشد.
راه طالقان به کلاردشت از طریق ناریان ـ گردنه دریچه ـ دلیر می گذرد.
اهالی ناریان تبری هستند و به گویش طبری طالقانی زبان مازندرانی صحبت می کنند. طالقانی ها به دو گویش مازندرانی و تاتی سخن می گویند. به عقیده برخی از صاحبنظران، گویش مردم طالقان به دو دسته مازندرانی و تاتی تقسیم می شود. روستاهایی که بین جوستان و کوه های کندوان قرار گرفته اند به زبان مازندرانی سخن می گویند. از جوستان به سمت باختر به تاتی طالقانی سخن می گویند.

💡 تو نمی‌دانی که خصمانت کیند ناریان خصم وجود خاکیند

💡 اهرمن نار است و نار ناریان نوریان را کی ز نار آید زیان

💡 ناریان مر ناریان را جاذب‌اند نوریان مر نوریان را طالب‌اند

💡 نوریان مأوی به علّیین گرفت ناریان جا در تک سجّین گرفت

💡 ناریان مر ناریان را جاذبند نوریان مر نوریان را طالبند