یش

💡 چو می دیدم کمان ابرو یش خم قیامت می شدی بر من در آن دم

💡 هست بیش از طاقت من بار اندوه فراق یش ازین طاقت ندارم گفته‌ام صد بار بیش

💡 بیخبر گل که خو ب یش از کیست وانچنان بوی خوش ورا از چیست

💡 عرق رق می‌کند گل گل ز رویش یش به بستان تان خجل جل می‌شود ود ود ز قدش دش صنوبر بر

💡 به شکل ابرو یش دل بود قربان که باشد مرکمان را خانه قربان

💡 چو سی سال از شاهیش شد فزون ز بینی یش بگشود یک روز خون