لغت نامه دهخدا
چراغ ته دامن. [ چ َ/ چ ِ غ ِ ت َ هَِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چراغ ته دامان. بمعنی چراغ زیر دامان است. چراغ روشنی که برای محفوظ ماندن از باد زیر دامن گیرند:
دل که در رهگذر باد حوادث شمعی است
چون چراغ ته دامن شود از خاموشی.صائب ( از آنندراج ).رجوع به چراغ زیر دامن شود.