بکسر

[ویکی فقه] بُکْسَر، شهری تاریخی در ناحیه شاه آباد ایالت بیهار در هند است.
از آن جا که بسیاری از کسانی که به اعتقاد هندوان سرودهای ودایی به آنها الهام می شده، در اینجا می زیستند، این شهر را اصلاً ودارگَرْبْه به معنای زهدان ِ ودا خوانده اند. نام بکسر، به روایتی دیگر برگرفته از واژه اگهسار به معنی پاک کننده گناه است که در طی قرون به با گسار و سپس به بکسر تغییر یافته است. بکسر در ۵ و ۵ عرض شمالی و ۳ و ۹ طول شرقی در کنار رود گنگ و در نزدیکی پتنه قرار گرفته است و بیش تر ساکنان آن مسلمان هستند و اصلاً شهری مذهبی و مقدس بوده است.
پیشینه تاریخی
از پیشینه تاریخی بکسر آگاهی درستی در دست نیست. بابرنامه نخستین منبع اسلامی است که در آن نام بکسر یاد شده، و آمده است که این شهر با لَکنور، یک «سرکار» ناحیه را تشکیل می داده اند. این شهر در دوره اکبر ۶۳-۰۱۴ق /۵۵۶- ۶۰۵م جایگاه گروهی از مخالفان حکومت بود.
علت اهمیت بکسر
اهمیت بکسر در تاریخ به سبب نبردی است که بین اتحادیه ای از نیروهای مسلمان متشکل از سپاه شجاع الدوله میرقاسم نواب اوده و شاه عالم ثانی ۱۷۳-۲۲۱ق /۷۶۰-۸۰۶م با نیروهای مجهز انگلیسی در ۱۷۸ق /۷۶۴م در این محل در گرفت و منجر به شکست نیروهای متحد گردید. پس از این نبرد حوزه حکومت کمپانی هند شرقی انگلیس در بنگال گسترش یافت و نخستین قدم برای دست اندازی بر سرزمین های جدید در شبه قاره هند آغاز گردید و پادشاهان بابری تحت نفوذ انگلیسیان در آمدند.

💡 بکسر زبان دعوی بی معنی اند خلق برگی به نخل معرفت از بار مانده است

💡 وَ خاتَمَ النَّبِیِّینَ عاصم بفتح تا خواند بر اسم، یعنی که مهر پیغامبرانست، ای هو آخرهم. باقی بکسر تا خوانند بر فعل، ای ختم النبیّین فهو خاتمهم، مهر کننده پیغامبرانست، یعنی که محمد ختم کرد پیغامبری را بآن ختم که ربّ العزّة بوی داد.

💡 وَ جاوَزْنا بِبَنِی إِسْرائِیلَ ای: عبرنا بهم البحر و هو قلزم، فَأَتَوْا عَلی‌ قَوْمٍ یَعْکُفُونَ حمزه و کسایی بکسر کاف خوانند. باقی بضمّ کاف خوانند، و هما لغتان.

💡 عوج بکسر عین کژی بود در چیزی نادیدنی، چون دین و عهد و نسب و جز از آن.

💡 و قرأ یعقوب: «صِراطٌ عَلَیَّ» بکسر اللام و رفع الیاء، ای صراط عال.