پاکیزه مرد
لغت نامه دهخدا
پاکیزه مرد. [ زَ / زِ م َ ] ( اِ مرکب ) پاک مرد. صالح:
زمانی بیاید که پاکیزه مرد
شود خوار چون آب دانش بخورد.فردوسی.
فرهنگ عمید
۱. مرد پاک دامن، پاک مرد.
۲. صالح.
فرهنگ فارسی
( صفت ) پاک مرد
پاک مرد صالح
جمله سازی با پاکیزه مرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زمانی بیاید که پاکیزه مرد شود خوار چون آب دانش بخورد
💡 در متون قدیمی، پاکیزه مرد کسی توصیف شده است که نه تنها ظاهر آرسته دارد، بلکه قلب و روح بسیار سالمی نیز دارد.
💡 او را به عنوان یک پاکیزه مرد میشناختند که همیشه در کمک به نیازمندان و حفظ اخلاق نیکو در جامعه پیشقدم بود.
💡 شخصیت داستان به گونهای طراحی شده بود که او را یک پاکیزه مرد و قهرمانی با اصول اخلاقی بسیار سختگیرانه در میان مردم نشان دهد.