وجز

وجز. [ وَ ] ( ع ص ) تیزجنبش سریعالحرکة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). وجزة مؤنث آن است. ( منتهی الارب ). تیزجنبش تندرونده و سریعالحرکة. ( ناظم الاطباء ). || زوددهنده. ( منتهی الارب ). سریعالعطا. ( از اقرب الموارد ). || شتر تندرو. ( اقرب الموارد ). || سبک و کوتاه از کار و سخن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || چیز کوتاه و موجز. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سبک و کوتاه از هر چیزی. ( منتهی الارب ). || ( مص ) کوتاه کردن سخن را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). وجازة ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). وُجوز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به وجوز و وجازة شود.

زود دهنده یا شتر تندرو

💡 پس کنم سجده وجز وصل تو ومرگ رقیب مطلبی دیگر خواهش نکنم از کرکر

💡 چرا گویم که چون او هست کس نیست چو او هست وجز او نیست اینت بس نیست

💡 عشق را باش وجز به نزد امیر نفس شکر هیچ جای مزن

💡 محبت کار صعبست وجز ایشان ندیدم بهر این کار ایستاده

💡 تو باشی وجز تو نباشد اگر زانک امامی درین عصر معصوم باشد

💡 توئی وجز تو نیست درعالم اف بر آن کس که کرده انکارت