ناپدیدار

ناپدیدار. [ پ َ ] ( ص مرکب ) نامعلوم. غیرقابل تشخیص. نامعین. مبهم و غیر واضح:
همان ره به گنجینه دشواربود
طریق شدن ناپدیدار بود.نظامی.پایان فراق ناپدیدار
و امید نمیرسد به پایان.سعدی. || نهفته. مضمر. مستتر. پوشیده. مخفی. غیربارز:
او هست پدید در همه کار
و آن هر سه در اوست ناپدیدار.نظامی.

ناپدید، ناپیدا، پوشیده و پنهان.

( صفت ) ۱ - نا آشکارا مخفی: اوهست پدیددرهمه کار وان هرسه دراوست ناپدیدار. ( نظامی ) ۲- نامعلوم نامشخص: همان ره بگنجینه دشوار بود طریق شدن ناپدیداربود. ( نظامی. ) ۳ - پوشیده مستور.

💡 در آخر میشوی مر ناپدیدار در آنسو میشوی کلّی پدیدار

💡 چو جسم و اسم گردد ناپدیدار حقیقت جان جان آید پدیدار

💡 اگر این خاک گردد ناپدیدار توانم گشت وصلش را خریدار

💡 منم مخفی ز جمله ناپدیدار که آوردم ز خود کلّی بدیدار

💡 بهشت از شرم حسنش ناپدیدار برش بتخانه چین نقش دیوار

💡 چون پدید آمد رخت از زیر زلف تا بدیدم ناپدیدار توام