ناردانگ

لغت نامه دهخدا

ناردانگ. ( اِ مرکب ) دانه های نار جنگلی که نیم خشک در خیکی کرده به شهرها برند و از آن در آشها کنند چاشنی آش را. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ عمید

۱. ‹ناردان› دانۀ انار.
۲. آب انار.
۳. شربت انار: آنچه شیرین است او شد ناردانگ / وآنکه پوسیده ست نبوَد غیر بانگ (مولوی: ۶۳ ).

جمله سازی با ناردانگ

💡 آنچ شیرینست او شد ناردانگ وانک پوسیده‌ست نبود غیر بانگ

💡 خونم فسرده شد به دل اندر چو ناردانگ خونش چنین دود چو دل نار بشکنی