ستاره سوخته

💡 خصم ستاره سوخته ات گر رود بباغ گلخن کند ز بخت سیه سبزه والنگ

💡 هان ای ستاره سوخته مریخ دشنه زن هر چند تیغ بازی این جا سپر فکن

💡 شدست مطلع اشعارم از ملالت طبع ستاره سوخته چون ماه منخسف احوال

💡 یکی به غمکدهٔ من گذر کن و بنگر ستاره سوخته ئی کیمیا گری داند

💡 به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارم ستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم

💡 در این سحرگه ما را ستاره سوخته عشقت مگر ز چرخ دگر بردمد ستاره دیگر

💡 در میان منظره‌ای تاریک و بی‌انتها، تنها یک ستاره سوخته در افق دیده می‌شد که گویی نشانه‌ای از پایان یک دوران درخشان و پر از شکوه بود.

💡 او در شعرهای خود از استعاره ستاره سوخته برای توصیف انسان‌هایی استفاده می‌کرد که تمام توان و انرژی خود را در راه رسیدن به آرزوهایشان از دست داده‌اند.

💡 با نگاه کردن به آسمان شب، دانشمندان معتقدند که آنچه ما می‌بینیم ممکن است تنها نور باقی‌مانده از یک ستاره سوخته باشد که میلیون‌ها سال پیش خاموش شده است.