غصه خور
مترادفها
غمگین، دلسوخته
متضادها
شادمان، بیخیال
لغت نامه دهخدا
غصه خور. [ غ ُص ْ ص َ / ص ِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) غم خورنده. اندوهگین:
ناامیدان غصه خور مائیم
عبرت کار یکدگر مائیم.خاقانی.از دم روزه دهن شسته به هفت آب و زمی
هفت تسکین دل غصه خور آمیخته اند.خاقانی.
فرهنگ عمید
غصه خورنده، کسی که غم می خورد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کسی که غم خورد اندوهگین ۲ - کسی که غم و اندوه را در دل دارد و اظهار نکند ( خصوصا )
جمله سازی با غصه خور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گردهی غصه که هستم قصه گوی غصه خور چون برده ام در قصه گوی
💡 دل غمکش غصه خور داشتم من کش از جان خود دوستر داشتم من
💡 از دم روزه دهن شسته به هفت آب و ز می هفت تسکین دل غصه خور آمیختهاند
💡 ساعد زهره از سمش رشگ بریست غصه خور طره حور بر دمش شیفته ایست نشره خوان
💡 او همیشه یک غصه خور تمامعیار بود که حتی برای کوچکترین اتفاقات پیشبینی نشده در زندگی روزمرهاش، ساعتها با افسردگی و ناراحتی عمیق در خود فرو میرفت.
💡 در داستانهای کلاسیک فارسی، شخصیت غصه خور معمولاً نماد انسانی است که بیش از حد درگیر مسائل گذشته و اتفاقات تلخی است که دیگر قابل تغییر نیستند.
💡 نباید اجازه داد که یک آدم غصه خور همیشه درگیر حوادث ناگوار گذشته باشد، زیرا این نگرش منفی میتواند توانایی او را برای ساختن آیندهای روشن از بین ببرد.