غصه خور

غصه خور. [ غ ُص ْ ص َ / ص ِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) غم خورنده. اندوهگین:
ناامیدان غصه خور مائیم
عبرت کار یکدگر مائیم.خاقانی.از دم روزه دهن شسته به هفت آب و زمی
هفت تسکین دل غصه خور آمیخته اند.خاقانی.

غصه خورنده، کسی که غم می خورد.

( صفت ) ۱ - کسی که غم خورد اندوهگین ۲ - کسی که غم و اندوه را در دل دارد و اظهار نکند ( خصوصا )

💡 گردهی غصه که هستم قصه گوی غصه خور چون برده ام در قصه گوی

💡 دل غمکش غصه خور داشتم من کش از جان خود دوستر داشتم من

💡 از دم روزه دهن شسته به هفت آب و ز می هفت تسکین دل غصه خور آمیخته‌اند

💡 ساعد زهره از سمش رشگ بریست غصه خور طره حور بر دمش شیفته ایست نشره خوان