لابه کردن

لابه کردن. [ ب َ / ب ِ ک دَ ] ( مص مرکب ) لابه ساختن. زاری و خواهش کردن:
کرد عیسی لابه ایشان را که این
دائم است او گم نگردد از زمین.مولوی.پیش کمان ابرویش لابه همی کنم ولی
گوشه کشیده است از آن گوش به من نمیکند.حافظ.

( مصدر ) ۱- تضرع کردن زاری کردن: تر و خشک یکسان همی بدرود و گر لابه سازی همی نشنود. ( شا. لغ. ) ۲- درخواست کردن التماس کردن. ۳- تملق گفتن چاپلوسی کردن. ۴- فریب دادن.

💡 واسطهٔ مخلوق نه اندر میان بی‌خبر زان لابه کردن جسم و جان

💡 کرد چون دید لابه کردن سخت راه برداشت رفت سوی درخت

💡 هزار دستان در پیش گل خروش کنان چو لابه کردن عاشق بپیشگاه حبیب