غم پرست

لغت نامه دهخدا

غم پرست. [ غ َ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) غمخوار. آنکه غم کسی یا چیزی را خورد:
روز و شب خوابم نمی آید بچشم غم پرست
بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع.حافظ.غم پرستان ترا با عیش و عشرت کار نیست
در شراب «اعظم » بامید خمار افتاده است.علیقلی خان اعظم ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

ویژگی آن که غم را دوست دارد.

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه غم کسی یا چیزی خورد غمخور.

جمله سازی با غم پرست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 دی از می عشق مست برخاسته ام محنت کش و غم پرست برخاسته ام

💡 ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم قبله ما نیست غیر از طاق ابروی غمی

💡 چو غم پرست شدم دل ز عیش بر کندم چو خو پذیر شدم دل به جور بنهادم

💡 بر دانش خود چو تکیه کردم زان از می غم پرست جامم

💡 اگر از سر هوائی نفسی زنم به شادی دل غم پرست بر من همه شادئی سرآرد

💡 برخی از هنرمندان با نگاهی غم پرست به زندگی، ترجیح می‌دهند در آثار خود تنها به جنبه‌های تاریک و پر از درد و رنج بشری بپردازند.

💡 او در شعرهای خود، شخصیتی غم پرست را خلق کرده است که گویی از زیبایی‌های جهان بی‌زار است و تنها در اشک و سوگ آرام می‌یابد.

💡 فلسفه برخی از مکاتب قدیمی، نوعی نگاه غم پرست به هستی داشت که معتقد بودند رنج، تنها راه اصلی برای رسیدن به درک عمیق از حقیقت است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران