لغت نامه دهخدا
ساطح. [ طِ ] ( ع ص ) گسترنده. || خدای تبارک و تعالی که میگستراند زمین را. ( ناظم الاطباء ). || برزمین افکننده. ( منتهی الارب ) ( المنجد ).
ساطح. [ طِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان جانکی بخش لردگان شهرستان شهرکرد، واقع در 41هزارگزی جنوب خاوری لردگان، کنار آب خرسان. کوهستانی و هوایش معتدل، و آبش از چشمه و محصولش غلات است، 646 تن سکنه دارد که به زراعت مشغولند، از صنایع دستی محلی بافتن گلیم و جاجیم میان زنان آن معمول است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).
