فراست شناس

مترادف‌ها

چهره‌شناس، بینش‌شناس

لغت نامه دهخدا

فراست شناس. [ ف ِ س َ ش ِ ] ( نف مرکب ) قیافه شناس. ( آنندراج ) ( غیاث ). و قیافه علمی است که بدان از صورت، سیرت شناخته میشود. ( غیاث ):
فرستاده ام سوی هر کشوری
فراست شناسی و صورتگری.نظامی.بد و نیک هر صورتی از قیاس
شناسم که هستم فراست شناس.نظامی.چنین داد پاسخ فراست شناس
که فرمان شه را پذیرم، سپاس.نظامی.رجوع به فِراست شود.

فرهنگ عمید

= قیافه شناس: چنین داد پاسخ فراست شناس / که فرمان شه را پذیرم سپاس (نظامی۵: ۹۶۱ ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) کسی که علم فراست داند قیافه شناس: چنین داد پاسخ فراست شناس که فرمان شه را پذیرم سپاس.

جمله سازی با فراست شناس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گر چه دلت هست فراست شناس گفت کسان نیز همی دار پاس

💡 او به عنوان یک فراست شناس با تجربه، توانست از طریق تغییرات جزئی در چهره بیمار، وضعیت روحی و عصبی او را به دقت تشخیص دهد.

💡 در داستان‌های قدیمی، همیشه شخصیتی فراست شناس وجود داشت که با نگاه کردن به سیمای افراد، نیت‌های پنهان و راست یا دروغ بودن آن‌ها را می‌فهمید.

💡 بسیاری از مردم معتقدند که یک فراست شناس می‌تواند ویژگی‌های شخصیتی و اخلاقی افراد را تنها با تحلیل دقیق خطوط صورت و حالت چشم‌ها حدس بزند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران