غذانی
لغت نامه دهخدا
غذانی. [ غ َ نی ی ] ( ص نسبی ) منسوب است به غذانة که از قرای بخاراست. ( انساب سمعانی ورق 406 ب ).
غذانی. [ غ َ ] ( اِخ ) احمدبن اسحاق از قریه غذانة است. ابوکامل بصری گوید: وی با ما به کتابت حدیث از شیوخ ما اشتغال داشت. ( انساب سمعانی ورق 406 ب ).
جمله سازی با غذانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آن روز که آمدی مرا دربایی گر تا به قیامت تو غذانی (؟) نایی
