عجبی

عجبی. [ ع َ ج َ ] ( اِخ ) ابن عثمان سعدبن عبداﷲبن ابی رجاء العجبی الانباری معروف به ابن عجب. از هشام بن عمار و ابی عمرالدوری المقری و جز آنان روایت کند و ابوبکر شافعی و ابوبکر الاسماعیلی و ابن مخلد و جز آنان از وی روایت دارند. وی به سال 298 هَ. ق. در جمادی الاَّخره به انبار درگذشت. ( از اللباب ج 2 ص 122 ).

ابن عثمان سعد بن عبدالله بن ابی رجائ العجبی الانباری معروف بابن عجب از هشام بن عمار و ابی عمر الدوری المقری و جز آنان روایت کند و ابوبکر شافعی و ابوبکر الاسماعیلی و ابن مخلد و جز آنان از وی روایت دارند وی بسال ۲۹۸ در جمادی الاخر به انبار درگذشت

💡 گر از نظر افتاد رقیبت عجبی نیست در دیده خود ره نتوان داد خسی را

💡 اگر رسم به وصال تو، عمر هجران را چها گذشته بگویم فسانهٔ عجبی است

💡 خط مشکین تو سرمشق جنون عجبی است طاق ابروی تو محراب تماشای خوشی است

💡 هر آن حریف که چیزی به خویش نسپرده است فراغت عجبی از نگاهبان دارد

💡 آب انگور فراز آور یا خون مویز که مویز ای عجبی هست به انگور قریب

💡 بیرون وجود، امن و امان عجبی بود هستی رهِ ما زد، عدم آباد کجایی؟